2006/Oct/19

แม่ของผมไม่ได้เป็นคุณหญิงหรือคุณนายหรอกครับ แต่ผมกับน้องมักจะเรียกแม่ว่า หญิงแม่เพราะเธอมักจะคอยบอกคอยเตือนให้ทำนู่นทำนี่อยู่อย่างเสมอๆ แม่หวังดีกับพวกเราน่ะครับ

แม่ของผมเป็นครูประชาบาลครับ เงินเดือนก็น้อยแสนน้อย...แม่คอยพร่ำบอกผมอยู่อย่างเสมอว่า แม่ไม่มีเงินให้ลูกได้ใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยนะลูก แม่มีภาระที่จะต้องเลี้ยงดูคุณตา หนู และ น้อง สิงที่แม่ให้ได้ก็คือการศึกษา ขอให้ลูกตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดนะลูก ก็อย่างที่ว่าน่ะครับ แม่ผมส่งเสียผมกับน้องให้ได้รับการศึกษาอย่างดีที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ ผมเองก็มารู้ในภายหลังว่ามีบางครั้งที่แม่ต้องไปกู้ยืมเงินมาเพื่อพวกเรา ในช่วงที่ผมยังเรียนหนังสือผมจำได้แม่นยำว่าไม่เคยมีแม้แต่ครั้งเดียวที่แม่จะบอกผมกับเรื่องพวกนี้....แม่กลัวผมไม่สบายใจใช่ไหมครับ

แม่ครับ ผมขอไปเรียนดนตรีได้ไหมครับ

ไปเรียนทำไม มันแพง คำตอบจากแม่

แม่ครับ ซื้อทีวีสีเครื่องใหม่ดิ

มันแพง สั้นๆคำตอบจากแม่

แต่สิ่งที่ผมไม่เคยถามเลย มันกลับวิ่งเข้ามาหาผม ก็แม่น่ะสิไปสมัครเรียนพิเศษให้ผมตั้งกะเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ผมก็บ่นตามระเบียบว่า โหยยยแม่เรียนทุกวันอาทิตย์เลยเหยอ ยังงี้ก็อดเล่นดิ แต่ผมก็รู้ชะตากรรมของผมดี...ก้ต้องไปเรียนพิเศษน่ะดิครับ แม่ผมน่ะคับอะไรที่เธอคิดว่าไม่จำเป็นน่ะไม่มีได้ดึงเงินออกกระเป๋าเธอหรอก แต่ถ้าเป็นเรื่องเรียนล่ะก้อ เธอไม่ยั่น

เมื่อก่อนผมไม่ค่อยพอใจหรอกครับว่าทำไมผมถึงไม่มีหรือไม่เคยได้ในสิ่งที่เพื่อนๆมี โอ๊ยย...ทำไมชีวิตผมมันถึงแย่กว่าเพื่อนๆนะ...ผมนึกอย่างนี้แล้วก็น้อยใจในตัวเองตลอดเวลา แต่ผมก็เข้าใจครับว่าผมมีแม่ที่เลี้ยงผมอยู่คนเดียว ผมไม่ได้มีพ่อเหมือนอย่างคนอื่นเค้านี่ ผมเจียมตัวครับ ก็แม่ผมเป็นแค่ข้าราชการชั้นผู้น้อยแถมยังต้องเลี้ยงอีกสามปาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่คุณตาไม่สบายต้องเข้าไปรักษาตัวในโรงพยาบาลเนี่ย ผมเข้าใจเลยนะความลำบากเนี่ย แต่ความกตัญญูของหญิงแม่เธอนี่สิครับสุดยอดดด

แม่ครับ...ผมขอโทษนะครับที่ผมอาจจะเกเรไปบ้าง...ที่ผมแอบหัดสูบบุหรี่(เลิกแล้วคับ)...ที่ผมแอบแคะกระปุกของน้องเอาตังไปซื้อขนม...ที่ผมน้อยใจว่าแม่ไม่รักแล้วผมแอบขยำรูปถ่ายของแม่ ผมขอโทษครับ

ถึงปัจจุบันนี้ ผมเชื่อครับว่าแม่ของผมเป็นหญิงแม่คนเก่ง ผมกับน้องก็เรียนจบ ทำงานกันหมดแล้ว ทุกวันนี้ด้วยวัยผู้ใหญ่ของผม ผมเข้าใจแล้วถึงความลำบากที่แม่ต้องอดทนฝ่าฟันมาตลอดหลายสิบปี ความลำบากที่ผมเองอาจจะทนกับมันไม่ได้ด้วยซ้ำไป

ทุกวันนี้...ผมเชื่อว่าหญิงแม่คนเก่งของผมเธอมีความสุขครับ

แม่มีความสุขทุกวัน ที่พวกเรากลับบ้าน ที่พวกเราโทรศัพท์คุยกับเธอ ที่น้องผมเล่นกับลูกแมวที่เธอจำเป็นต้องเลี้ยงไว้เพราะมันมาออกลูกที่บ้าน (จริงๆต้องบอกว่าแกล้งแมวเพื่อให้แม่ผมด่าเล็กๆ)

แม่ผมมีความสุขทุกอาทิตย์ ทุกครั้งที่ผมจะบ่นว่าเธอชอบหาอะไรทำอยู่ตลอดเวลา...ผมก็นะไม่อยากให้เธอเหนื่อย..บ่นไปก็รู้นะว่าหญิงแม่เธอมีความสุขที่ได้ทำนู่นทำนี่โดยเฉพาะอย่างยิ่งรีดเสื้อให้ผมเนี่ย

แม่ผมมีความสุขทุกเดือน โดยเฉพาะตอนที่ผมให้เงินรายเดือนเป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัวกะเอาไว้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆของแม่ที่เริ่มมาพบปะกันอีกหลังจากที่ลูกๆของแต่ละคนโตๆกันหมดแล้ว หญิงแม่ของผมดธอไม่ได้มีความสุขตอนที่ได้รับเงินเดือนจากผมหรอกครับ....เธอมีความสุขตอนที่เธอให้พรแก่ผมต่างหาก

ผมรู้นะครับว่าแม่รักผม....ผมก็รักแม่ครับ

Comment

Comment:

Tweet


อ่านแล้วสะท้อนถึงแม่เราหลายๆ ด้านเรย สมัยเราเรียนบ้านเราก็ยืมตังค์เค้าบ่อยๆ เหมือนกัน

แต่ผมไม่เคยแอบแคะกระปุกน้อง แอบขยำรูปแม่นะ ...อิอิ

#3 by Noter At 2006-10-19 23:06,
คุณแม่เก่งจังเลยนะค่ะ ^^

#2 by What Is My Name ????? At 2006-10-19 22:56,
แม่ผมคนดีที่สุดในโลก....รักแม่จิงๆๆๆ บางครั้งเราทำอะไรไปทำให้แม่เสียใจ ...แม่ไม่เคยตัดเราขาดสักครั้ง รักแม่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ